6. Hoornschilkoffie

In het ideale geval blijven ze in deze staat tot kort voor de export.

Aangezien de producerende landen het hele jaar door willen exporteren - en niet alleen gedurende de oogstperiode van zo'n drie maanden - , wordt de koffie als "hoornschilkoffie" bewaard, onder absoluut constante omstandigheden. Een hoge vochtigheidgraad is slecht voor koffie: een percentage van zeventig procent kan gemakkelijk schade aan de bonen veroorzaken. Daarom wordt "hoornschilkoffie" meestal niet opgeslagen op de plantages.

Arabicabonen kan met in deze toestand niet langer dan een jaar bewaren, Robustabonen een tijdje langer.

Het pellen van de bonen

Vlak voor de exportdatum vindt het pellen van de koffie plaats; de hoornschil wordt verwijderd (zowel van de Arabica- als van de Robustabonen) en de bonen worden geprepareerd voor de verkoop.

Het is moeilijker om de hoornschil van een nat bewerkte koffiebonen te verwijderen dan van droog bewerkte; er zijn dan ook verschillende pelmachines voor. Die van het Engelberg- of Afrikatype maken gebruik van wijving en kunnen zowel natte als droge bonen verwerken: in een trommel worden met een mes de omhulsels kapotgemaakt, zodat de bonen vrijkomen.

Pel- of walsmachine

Bonen in de hoornschil worden vaak gepeld met Smout-pelmachines, eveneens gebaseerd op wrijving. Jules Smout, een Belg van Schotse afkomst, vroeg in 1844 patent aan op een pelmachine die bestond uit een rotor met een spiraalvormige spoed, die draait in een behuizing met spiralen die tegen de draairichting van de rotor ingaan; de hoornschil wordt zo van de bonen gehaald.

Dan zijn er nog walsmachines, die vooral wordt gebruikt voor gedroogde bessen in Zuid-Amerika.

Verder met: 7. Het borstelen of polijsten.